EFP en EAPD publiceren richtlijnen voor parodontale zorg bij kinderen
Eerste consensus-richtlijn voor kindervoetjes: screening en diagnose van tandvleesziekten vereisen andere aanpak dan bij volwassenen.
Nieuwe consensus over parodontale ziekten bij kinderen en jongeren
De Europese Federatie voor Parodontologie (EFP) en de Europese Academie voor Kindertandheelkunde (EAPD) hebben op 15 april 2026 een consensus rapport gepubliceerd in het Journal of Clinical Periodontology. Het rapport behandelt epidemiologie, risicofactoren en behandelstrategieën voor parodontale ziekten bij kinderen en adolescenten. Het ontstond uit een workshop in Madrid in maart 2025, waar 30 experts drie systematische reviews beoordeelden en aanbevelingen formuleerden.
Waarom volwassen richtlijnen niet voor kinderen werken
Centrale boodschap van het rapport: parodontale zorg bij kinderen en adolescenten kan niet rechtstreeks uit volwassen praktijk worden overgenomen. Groei, doorbraak van tanden, uitval en gemengde dentitie maken sondering en interpretatie van aanhechtingsverlies moeilijker. Systemische en ontwikkelingsfactoren kunnen het parodontale risico veranderen. Prof. David Herrera, co-voorzitter van de workshop en hoogleraar parodontologie aan de Universiteit Complutense van Madrid, legde uit dat de 2018-classificatie van parodontale ziekten en de EFP-richtlijnen vooral voor volwassenen waren ontworpen. Het rapport biedt daarom leeftijdsspecifieke begeleiding voor screening, diagnose en beheer.
Klinische aandachtspunten
Het rapport benadrukt de noodzaak van nauwer toezicht op parodontale gezondheid bij jongere patiënten. Dit volgt uit de hoge prevalentie van gingivitis, de mogelijke ernst van necrotiserende parodontale ziekten en verbindingen met systemische aandoeningen. Het rapport behandelt drie klinisch relevante groepen: tandvleeszieken bij kinderen en adolescenten met systemische aandoeningen, tandvleesaandoeningen bij gezonde kinderen en adolescenten, en parodontale ziekten bij gezonde kinderen en adolescenten.
Veelgestelde vragen
Waarom kan de 2018-classificatie van parodontale ziekten niet zomaar voor kinderen gebruikt worden?
De classificatie en EFP-richtlijnen waren vooral voor volwassenen ontworpen. Bij kinderen bemoeilijken groei, tandwisseling en gemengde dentitie de sondering en interpretatie van aanhechtingsverlies. Systemische en ontwikkelingsfactoren veranderen het parodontale risicoprofiel.
Welke drie groepen patiënten behandelt het EFP-EAPD rapport?
Het rapport bestrijkt tandvleeszieken bij kinderen met systemische aandoeningen, tandvleesaandoeningen bij gezonde kinderen en adolescenten, en parodontale ziekten bij gezonde kinderen en adolescenten.
Wat zijn de belangrijkste klinische aandachtspunten voor tandvleesziekten bij jongeren?
Tandartsen moeten nauwer toezicht houden op parodontale gezondheid vanwege de hoge prevalentie van gingivitis, de mogelijke ernst van necrotiserende parodontale ziekten en verbandsfactoren met systemische aandoeningen.
Hoe is het consensus rapport tot stand gekomen?
30 experts werkten mee aan een workshop in Madrid in maart 2025. Zij beoordeelden drie systematische reviews en bepaalden aanbevelingen voor klinische praktijk inzake epidemiologie, risicofactoren, diagnose en beheer.
