Tekort aan personeel leidt tot lange wachttijden

Nederland kampt met een aanhoudend tekort aan mondzorgpersoneel, met regionale verschillen. Nieuwe patiënten stuiten regelmatig op patiëntenstops of wachtlijsten. Gecombineerd met meer complexe zorgvragen ontstaan oplopende wachttijden in zowel de tandheelkunde als medische zorg. Dit veroorzaakt onrust bij patiënten, verwijzers en hun onderlinge relatie.

Zorgvuldige triage en coördinatie zijn essentieel

Juiste informatievoorziening bij verwijzing is nodig voor adequate plaatsing en prioritering op wachtlijsten. Gestandaardiseerde triageprotocollen helpen, vooral bij acute zorg, maar bij multicomplexe vraagstellingen blijft ruimte voor interpretatie nodig. Triage moet onderscheid maken tussen multidisciplinaire en monodisciplinaire problematiek en urgentie kunnen categoriseren. De vraag is steeds of de patiënt bij de juiste instelling is of elders sneller geholpen kan worden.

Verwijzers kunnen actief bijdragen aan wachttijdbemiddeling

De gevolgen van lang wachten kunnen groot zijn. Een oorspronkelijk dentogene klacht kan psychosomatische proporties aannemen met langer behandeltraject. Voor patiënten met beperkte levensverwachting kan versnelling het verschil maken. Hoewel zorgverzekeraars en overheid normen hanteren voor wachttijden, kunnen verwijzers zelf een actievere rol spelen door kennis van het regionale netwerk. Dit geldt vooral bij unidisciplinaire vraagstukken. De eerste verwijzer blijft verantwoordelijk gedurende de wachttijd.