Een beroep dat zijn doel uit het oog is verloren

Dr. Miguel Stanley, oprichter van de Slow Dentistry-beweging en leider van de befaamde White Clinic in Lissabon, stelt dat tandheelkunde kampt met wat hij 'geheugenverlie' noemt. Het beroep is volgens hem stap voor stap uit het oog verloren wat het eigenlijk zou moeten zijn, waardoor het zijn volledige potentieel niet kan bereiken.

Van mondgeneeskunde naar mechanica

Stanley betoogt dat tandartsen zich hebben losgemaakt van hun medische fundament. De opleiding richt zich primair op de mechanica van de mond, terwijl begrip van immunologie, chronische ontstekingen en subclinische infecties naar de achtergrond zijn verdwenen. Dit heeft ervoor gezorgd dat tandartsen zich minder bezighouden met de biologische werkelijkheid van mondaandoeningen en zich verder hebben verwijderd van de bredere gezondheidszorg.

Gevolgen van vakkundig isolement

De beperkende focus op mechanische aspecten heeft tandheelkunde afgesneden van drie essentiële dimensies: de verbinding met de bredere medische wereld, het klinische potentieel van het beroep zelf, en de biologische werkelijkheid die mondaandoeningen bepaalt. Stanley's analyse wijst op een beroep dat door compromissen vorm heeft gekregen en daardoor niet goed aansluit bij wat tandartsen werkelijk zouden kunnen bereiken.