Botniveau beperkt keuzes bij hemisectie-restauraties
Vijftig jaar vervolggegevens tonen hoe botniveau na hemisectie rechtstreeks de restauratiekeuze beperkt.
Hemisecties en lange-termijnprognose
Wortelresecties hebben een hoge slagingskans wanneer ze correct worden uitgevoerd en geïndiceerd. Onderzoek op basis van casussen met tot vijftig jaar vervolgobservatie toont aan dat gebitselementen na resectie het best presteren wanneer minstens 50% van het bot rond de resterende wortel behouden blijft. Indirecte restauraties en splintbehandeling (verbinding met buurelementen) verbeteren de prognose aanmerkelijk.
Impact op de restauratiekeuze na resectie
Na wortelresectie neemt de parodontale steun van het behandelde gebitselement af. Dit stelt grenzen aan de mogelijkheden voor brugkeuzes. Een brug van de geresecteerde wortel naar een buurtand met veel meer resterende aanhechting kan tot vroegtijdig falen van de restauratie leiden. Het botniveau tijdens resectie bepaalt dus niet alleen de prognose van de resectie zelf, maar ook welke restauratieve opties praktisch haalbaar zijn.
Veelgestelde vragen
Hoeveel bot moet blijven na wortelresectie
Minstens 50% van het bot rond de resterende wortel. Dit geeft het behandelde gebitselement de beste prognose na hemisectie.
Verhogen splints en indirecte restauraties het succes van hemisecties
Ja, beide maatregelen hebben een positief effect op de prognose van gebitselementen na wortelresectie.
Kan ik elke buurtand als brugpijler gebruiken na hemisectie
Nee. Het verminderde botniveau om de geresecteerde wortel beperkt de keuze. Een brug naar een buurtand met veel meer aanhechting kan vroegtijdig falen.
Hoe lang houden geresecteerde elementen goed
Dit onderzoek volgt casussen tot vijftig jaar. Met juiste indicatie, uitvoering en restauratie kunnen geresecteerde elementen zeer lang meegaan.
