Onderzoekers van de University of Washington en het Pacific Northwest National Laboratory hebben de atomaire samenstelling van glazuurmonsters van twee menselijke tanden in kaart gebracht: één van een 22-jarige en één van een 56-jarige. De resultaten werden op 19 december 2024 gepubliceerd in Communications Materials. Voor dit onderzoek gebruikten ze een techniek genaamd 'atom probe tomography', waarmee een driedimensionale kaart van afzonderlijke atomen in een monster kan worden gemaakt.

Tandglazuur bestaat voornamelijk uit mineralen in repetitieve kristalstructuren die tienduizend keer kleiner zijn dan de breedte van een mensenhaar. Omdat glazuur zichzelf niet kan herstellen, neemt de kwetsbaarheid ervan toe met de leeftijd, vooral aan het buitenste oppervlak waar scheuren beginnen. Tot nu toe ontbrak het aan methoden om de mineraalsamenstelling op atomaire schaal te analyseren.

In de monsters van de oudere tand waren de fluoridegehalten hoger in vrijwel alle onderzochte regio's van de kristalstructuur, met name in de zogenoemde schilregio's rondom de kern. Dit suggereert dat fluoride uit drinkwater en tandpasta daadwerkelijk in het glazuur wordt opgenomen naarmate mensen ouder worden. Het gaat vooralsnog om een proof-of-concept studie met slechts twee tanden. Vervolgonderzoek moet uitwijzen hoe ook de eiwitsamenstelling van glazuur verandert met de leeftijd.